روش پایان‌بندی در شعر قیصر امین‌پور

نویسندگان

چکیده

توجه به کلام پایانی در شعر از دیرباز مورد توجه شاعران بوده است. این توجه در سروده‌های کلاسیک به صورت حُسن مقطع و ردّ المطلع، و در شعر نو به شکل شیوه‌ای که نیما آن را «برگردان» نامیده است، به چشم می‌خورد. پس از نیما توجه به پایان‌ اشعار از حدّ کاربرد شیوۀ برگردان شعری فراتر رفته و در مسیر تکاملی شعر جای خود را به آنچه در دورۀ اخیر «پایان‌بنـدی» (Ending) می‌گویند، داده است. بسامد و تنوع شیوه‌های پایان‌بندی، شعر قیصر امین‌پور را از زیبایی و قدرت تأثیـر دوچندانی برخوردار کرده است. این توجه به «پایان‌بنـدی» و نوآوری در این شیوه به اندازه‌ای است که می‌توان وی را در پردازش پایانی شعر، شاعری خلّاق و صاحبسبک خواند. در این پژوهش، با نگاهی کوتاه به سیر توجه به پایانۀ اشعار و ضمن بیان کارکرد شگفت این شیو‌ه،‌ شگردها و نوآوری‌های قیصر در پایان‌بندی اشعارش دسته‌بندی و بررسی شده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Endings" in the Poems of Gheysar Aminpoor

نویسندگان [English]

  • Mehdi Nikmanesh
  • Fātemeh Moghimi
چکیده [English]

The technique of "Fair Endings", as it was traditionally called, has always been in the centre of attention of the Persian poets. In Modern Poetry, this technique continued to be an esthetic element. Nimā coined the term "Refrain", but this word, later on evolved to the general term of "Ending".
Concerning the poems of Gheysar Aminpoor, the frequency and variety of "endings" play such a significant role that they double the beauty and effect of the poems. It can even be said that Aminpoor has his own style of creating the "endings".
This article, while taking a look on the function of this technique, investigates and classifies the devices and innovations of "endings" in the poetry of Aminpoor.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Fair Endings
  • Refrain ending
  • Gheysar Aminpour