دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 31 2015 03 21 Historical Narrative of Yazdgerd I and Bahrām V Based on some Components of Critical Discourse Analysis بازنگری روایات تاریخی یزگرد اول و بهرام پنجم با تأکید بر تحلیل ‌انتقادی گفتمان 9 38 508 FA علیرضا نیکویی دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان بهزاد برکت دانشیار زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه گیلان معصومه غیوری دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان Journal Article 2015 06 26 Emergence of the mythical figure of Bahrām, twenty years after the peaceful kingship of Yazdgerd, is noticeable as a strategic action to fill the discursive gap in Zoroasterian society. The narrative tradition of Zoroasterianism places Bahrām in the discursive knot, and makes elements like courage, inland and outland wars to turn around him. This article intends to perform a critical analysis of “Death of Yazdgerd” and “Snatching the crown between two lions” based on three reports named Tārikh-e Tabari, Tārikh-e Sa’ālebi, and the historical part of Ferdowsi’s Shāhname. The theoretical basis of the research is a combination of Fairclough and Laclau and Mouffe’s reading of critical discourse analysis, and the goal of the study is to reveal the ideological infra-structures and power relations in the discursive order of the narrators and narratives. The comparison between the two narratives related to Yazdgerd and Bahrām implies the dominance of the ideological narrative on reformulation of religious myths and their role on historical configuration of the texts ظهور چهرۀ اسطورهای بهرام، پس از بیست سال حکومت مسالمتآمیز یزدگرد، بهعنوان اتخاذ موقعیتی راهبردی برای جبران شکافِ گفتمانی در جامعۀ زردشتی قابل توجیه است. سنت روایی زردشتی، بهرام را در گرهگاهِ گفتمانی قرار میدهد و عناصری چون شجاعت، جنگهای داخلی و خارجی و کنشهای تاریخی او را با رمزگانی اسطوره‌ای و حماسی، حول آن میتَنَد. هدف این مقاله، بررسی انتقادی «مرگ یزدگرد» و «تاجربایی بهرام گور از میان دو شیر» براساس گزارش سه متن (تاریخ طبری، تاریخ ثعالبی و بخش تاریخی شاهنامۀ فردوسی) است تا زیرساخت‌های ایدئولوژیک و مناسبات قدرت در نظم گفتمانی روایتها و راویان آشکار شود. از مقایسۀ روایتهای مربوط به یزدگرد و بهرام میتوان به سیطرۀ روایت ایدئولوژیکِراویان در بازسازی اسطورههای دینی و احیای آنها در پیکربندیای تاریخی پیبرد. این تحلیل براساس تلفیقی از رویکرد فرکلاف و لاکلو و موفه در تحلیل انتقادی گفتمان صورت گرفته‌است.

https://adab.guilan.ac.ir/article_508_4203fcf911833e7d3af4fef575ecb22f.pdf

دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 31 2015 03 21 Iranian Women Identity in the Stories Written by Women in 2000’s بازنمایی هویت زن در آثار داستان‌نویسانِ زنِ دهۀ هشتاد 39 63 514 FA قدسیه رضوانیان دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران هاله کیانی بارفروشی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران Journal Article 2015 06 26 Women’s identity in Iran, the same as in other countries, has taken form under the influence of many socio-cultural institutions such as Family, Education, Media. In our time literature, due to the remarkable participation of women, has played an important role in the formation of this identity. This article studies seven Persian novels of 2000’s written by women whose concern has been, in one way or another, the matter of identity. The results of the study indicate three classifications in identity representation: 1) novels which are explicitly in search of women identity; 2) novels which are implicitly concerned with the concept of identity; 3) novels which show no interest in women identity. This third group falls mostly in the category of popular novels. شکل‌گیری هویت زنان ایران متأثر از تصورات و انتظارات اجتماعیای است که از طریق خانواده، منابع آموزشی، رسانه‌ها و درمجموع سیاستگذاری‌های کلان اجتماعی و فرهنگی به افراد انتقال می‌یابد. در دوران معاصر، ادبیات و بهویژه رمان نیز ازجمله عرصه‌های اندیشه بوده‌است که زنان در آن سهم انکارناپذیری داشته‌اند. این پژوهش با مطالعۀ هفت رمان دهۀ هشتاد از نویسندگان زن ایران، با سه رویکرد متفاوت به مقولۀ هویت پرداخته‌است. بر این اساس، رمانها در بازنمایی هویت زن به سه دسته تقسیم می‌شوند: رمانهایی که بهطور مشخص در زمینۀ هویت‌یابی زنان نوشته شده‌اند؛ رمانهایی که زنانی هویت‌یافته را نشان می‌دهند، اما هویت‌یابی موضوع محوری آنها نیست؛ و رمان‌هایی که نه به تأمل و خوداندیشی زنان پرداخته‌اند و نه زنان در آنها به فردیت دست یافته‌اند. در رمانهای گروه اول و دوم، هویت زنان دغدغۀ اصلی نویسنده است که در یکی برای دستیابی به آن تلاش میشود و در دیگری امری تثبیتشده ‌است، اما در داستانهای عامه‌پسند، زنان داستانها فردیت و استقلال هویتی چندانی ندارند.

https://adab.guilan.ac.ir/article_514_dbd64cb3446db4d9c54d89d2a6b0d94d.pdf

دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 31 2015 03 21 Feminine Style in Tājossaltane’s Memoirs سبکِ زبانِ زنانه در خاطرات تاج‌السلطنه 65 90 533 FA فاطمه رضوی کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد مریم صالحی نیا استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2015 06 27 One of the goals of feminine style is taking advantage of the findings of linguistic in order to analyze the stylistic features of the works written by women. This article intends to search for the feminine features of Tājossaltane’s Memoirs, a very remarkable feminine prose in Qajar dynasty. The studied features include markedness of the words, frequent use of the expressive elements like adjectives and adverbs, implicit or even ambiguous structures, the role of intensifiers, vocative and invocative sentences, paranthesis, ungrammatical forms, unfinished sentences, effect of suprasegmental features, simplification, particularism, and representation of feelings and body. It should be mentioned that the personal position and social status of the author have concealed some of the feminine elements. In addition, his high education is the reason for a great amount of complicated sentences تحلیل سبکی آثار زنانه با ابزارهای دقیق زبانشناسی برای دستیابی به مشخصههای نثر زنان و درنهایت نقد علمیِ این آثار، از اهداف مهم سبکشناسی زنانه است. این مقاله سعی دارد با مطالعۀ سبکشناختی خاطرات تاجالسلطنه که یکی از آثار مهم نثر زنانۀ درباری در دورۀ قاجار است، ویژگیهای زنانۀ این اثر را شناسایی کند. نشانداری واژگان، کاربرد فراوانِ صورتهای بیانگر زبان همچون صفت و قید، صورت‌های مبهم و غیرصریح زبان و تشدیدکننده‌ها، کاربرد منادا و جملات معترضه و دعایی، صورتهای خلاف قواعد دستور زبان فارسی و جملات ناتمام، تأثیر عوامل غیرخطی زبان، ساده‌نویسی، جزئینگری، بیان احساسات و ازتننویسی. شرایط فردی و اجتماعی نویسنده موجب شده‌است تا برخی ویژگیهای زنانه در این اثر دیده نشود. همچنین به سبب سطح بالای تحصیلات نویسنده، درصد قابل‌ملاحظهای از کاربرد جملات پیچیده مشاهده می‌شود و به دلیل موقعیت برتر خانوادۀ وی، وجهیت در سطح بالا است.

https://adab.guilan.ac.ir/article_533_0da1bd3bc246409aec8414d1d2255489.pdf

دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 31 2015 03 21 The Complex Structure of Persian Classical Ghazal: The Case of Sanā’i ساخت شبکه‌ای غزل کلاسیک فارسی (مطالعة موردی: غزل سنائی) 91 115 535 FA سید مهدی زرقانی استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2015 06 27 This article intends to prove that Persian Classical Ghazal has a complex structure. To do this, at first a definition will be given of the complex structure and then it will be shown that the components of Ghazal can be divided into two groups of “linguistic constituents” and “musical constituents”. Recursion, reference, collocation, synonymy, antonymy, substitution, hyponymy belong to the former, and rhythm, rhyme, identical rhyme, alliteration, trace, crossed rhyme, and analogue belong to the latter. The interaction among these constituents gives existence to a network of relations that will lead to an internal system which we call “complex structure”. This can be, among all, the reason for the existence of paradigmatic interactions in ghazal. این مقاله درصدد اثبات وجود ساخت شبکهای در غزل کلاسیک فارسی است. در ابتدا به تعریف مفهوم ساخت شبکهای پرداختهایم و در ادامه نشان دادهایم که در غزل تمهیدات و مؤلفههایی وجود دارد که میتوان مجموعة آنها را در قالب دو گروه «سازههای زبانی» و «سازههای موسیقایی» جای داد. تکرار، ارجاع، همآیی، هممعنایی، تضاد، جایگزینی و شمول معنایی، از تمهیدات مربوط به سازههای زبانی، و وزن، قافیه، ردیف، تجنیس، ردها، ترصیع و موازنه از سازه‌ها و تمهیدات موسیقایی هستند. مجموع این مؤلفهها در درون غزل شبکههای ارتباطی چندلایهای را پدید میآورند که منجر به پدیدآمدن نظامی درونی میشود. ما از این نظام درونی به «ساخت شبکهای» تعبیر می‌کنیم. این مقاله نشان میدهد که ارتباط در محور عمودی غزل کلاسیک وجود دارد.

https://adab.guilan.ac.ir/article_535_a5e85aeec36da4b1ab756dd9fe98a216.pdf

دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 31 2015 03 21 The Characters of Anārbānu and her sons from the Perspective of Kristeva’s Abject Body بررسی شخصیت‌های داستان «اناربانو و پسرهایش» از منظرِ «تن بیگانة» کریستوا 117 135 536 FA ابراهیم سلیمی کوچی استادیار زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه اصفهان فاطمه سکوت جهرمی دانشجوی دکتری ادبیات فرانسه دانشگاه تبریز Journal Article 2015 06 27 Julia Kristeva, the post structuralist literary critic, has a deep understanding of the concepts related to “Emigrant’s literature”, such as “Other”, “Otherness”, “Alien” and “Alienation”. In her book “Stranger to Ourselves”, she analyzes the psycho-sociological factors of “otherness” through concentrating on the constituents like identity, space and time, mother tongue, detachment from one’s culture, and negligence of the cultural heritage. In this article, Anārbānu and her Sons, from a collection entitle Another Place by Goli Taraghi, is analyzed as a text in which alienation and otherness are effectively represented. The study shows that immigration as well as detachment from the motherland creates an “Other” which will never find a new “Self”. ژولیا کریستوا، نظریه‌پرداز پساساختارگرای معاصر، ادراکی عمیق از بن‌مایه‌های مضمونی و نظریِ «ادبیات مهاجرت»، نظیر «دیگری»، «دیگربودگی»، «بیگانه» و «بیگانگی» به دست آورده‌است. او در کتاب بیگانه با خویشتن با واکاوی عوامل روان‌شناختی و جامعه‌شناختیِ دیگربودگی و تحلیل عمیق مفاهیم بیگانه و بیگانگی درصدد برمی‌آید که مؤلفه‌های هویت، درک مکان و زمان نزد بیگانه، نقش زبان مادری، گسست از فرهنگ خودی و مرگ تبار را در ساحت آفرینش‌های ادبی بررسی کند. در این نوشتار، داستان «اناربانو و پسرهایش» از مجموعۀ جایی دیگر، اثر گلی ترقی را انتخاب کرده‌ایم تا ببینیم آثار ترقی چگونه نمونه‌ای زبده از بازنمایی تجربۀ بیگانگی و دیگربودگی در متن ادبی به شمار می‌روند. خوانش این داستان با تکیه بر نظریۀ کریستوا نشان می‌دهد مهاجرت از سرزمین خود به سرزمینی دیگر، گسست «سوژه» از زبان مادری و درنهایت تزلزل هویتِ او را به دنبال دارد؛ «بیگانه» در هر مکان و زمانی، «دیگری» تلقی میشود و تعلیق در مکان و زمان مانع هویت‌یابی سوژه در مکانی مشخص می‌گردد.

https://adab.guilan.ac.ir/article_536_77bc00fe6d6b4bc7f11461db24797d52.pdf

دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 31 2015 03 21 The Syntactic Representation of Narrative in Attār’s Mosibatnāme نمود نحوی روایت در مصیبت‌نامۀ عطار نیشابوری 137 157 537 FA سپیده جواهری دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا (س) مهدی نیک منش دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا (س) Journal Article 2015 06 27 Structuralism, since its emergence, has adopted different perspectives for analyzing literary texts. One among them is narrative study which seems to be very interesting for scholars. Tzvetan Todorof, the Bulgarian critic, has developed a comprehensive framework for narrative analysis of literary texts which comprises semantic, syntactic and lexical aspects. This article focuses on the syntactic aspect of narrative in Attār’s Mosibatnāme. The results show that the macro-narrative of Mosibatnāme is made up of one major sequence and forty two minor sequences. The two series of sequences are connected to each other through chaining, and all of them are embedded in the third episode of the major sequence. Chaining of the sequences orders the forty stages in a narrative line so that they will be embedded as a journey in the great evolution that the disciples go through. نگاه ساختارگرایی به متون ادبی، از منظرهای متعددی صورت پذیرفته‌است. یکی از این منظرها مطالعۀ روایی است. از میان ساختارگرایان روایتشناس، تزوتان تودوروف یکی از کامل‌ترین الگوها را برای مطالعۀ متون روایی به دست میدهد که شامل سه نمود معنایی، کلامی و نحوی است. این مقاله به بررسی نمود نحوی روایت در مصیبتنامۀ عطار، از دیدگاه تودوروف میپردازد. در این پژوهش، تنها روایت کلان مصیبتنامه مطالعه شده‌است. حاصل پژوهش آنکه مصیبت‌نامه را میتوان در یک پیرفت پایه و چهل‌ودو پیرفت فرعی مطالعه کرد که از راه زنجیرهسازی به یکدیگر متصل و همگی در اپیزود سومِ (اپیزود گذارِ) پیرفت پایه درونهگیری شدهاند. زنجیرهسازی پیرفتها، مراتب چهلگانه را از نظر روایی در طول یکدیگر قرار داده و این سفر چهلمرحلهای را در دل تحول بزرگ سالک به صورت درونهگیری قرار داده‌است.

https://adab.guilan.ac.ir/article_537_af6ab649601a50768f84f166dfb5121e.pdf

دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 31 2015 03 21 Multi-dimensional Nature of Language in the Approaches of Nāser Khosro and Saussure ماهیت چندساحتی زبان در اندیشۀ ناصرخسرو و سوسور 153 173 538 FA فرزاد بالو استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران مهدی خبازی کناری استادیار فلسفۀ جدید و معاصر غرب دانشگاه مازندران Journal Article 2015 06 27 The nature of language and its development has always been a matter of concern for philosophers and thinkers. Excluding the ideas of Plato, the studies on language throughout history have been diachronic. Nevertheless, Saussure Introduced a new approach called “synchronic” to the studies of language. Saussure, following the strategy of Kant, searches before everything, for the dimensions of language and finds out that three dimensions of langue, langage and parole can be distinguished. In Iran, it was Nāser Khosro who distinguished four dimensions of Nafs-e Nāteghe (rational soul), Notgh (speech), Ghowl (statement) and Kalām (parole). This article does its best to show the correspondence between the above-mentioned terms of the two thinkers. ماهیت زبان و نحوۀ تکوین و تحقق آن از دیرباز دغدغۀ فیلسوفان و اندیشمندان بوده‌است. صرف‌نظر از تأملات فلسفی، مطالعات زبانی تا ابتدای قرن بیستم در قلمرو زبانشناسی تطبیقی- تاریخی انجام میگرفت. اما سوسور با نقد این نوع زبانشناسی، حوزۀ تازهای را به نام زبانشناسی همزمانی بنیاد نهاد. به این واسطه وی را پدر زبانشناسی جدید نامیدهاند. سوسور به روش فلسفی- معرفتشناختی در آغاز طرح خود همراستا با فلسفۀ نقدی کانت، از قلمرو زبان پرسش میکند. در این جهت وی سه ساحت زبانی لانگاژ، لانگ و پارول را از هم متمایز میکند که لانگ ابژۀ حقیقی و عینی زبانشناسی است. در سنت فکری ما نیز ناصرخسرو تأملاتی درباب زبان و ماهیت آن داشته‌است. ناصرخسرو میان چهارساحت زبانی نفس ناطقه، نطق و قول و کلام، تمایز قائل شده‌است. این مقاله می‌خواهد نشان دهد که لانگاژ، لانگ و پارول سوسور تاحدودی با نفس ناطقه، نطق و قول ناصرخسرو متناظر است.

https://adab.guilan.ac.ir/article_538_fdfc1d106110b0f94703b35b1a42b55e.pdf