دانشگاه گیلانادب پژوهی1735-802772620140701Levels of Suspense, and Fixation of the Concept of Eye-flirting in Sa’di’s Mysticismسطوح تعلیق و تثبیت معنای نظربازی در نگاه عارفانۀ غزل سعدی924471FAپارسایعقوبی جنبه سراییزهراابطحیJournal Article19700101Eye-flirting in Ghazaliāt of Sa’di has always been a matter of research because, compared to other Persian literary texts, Ghazaliāt is more prolific concerning the concept of eye-flirting. Nevertheless, most of these researches have been content-based and mystical. The present article, by adopting a narrative point of view, does its best to show how Ghazaliāt, through breaking the taboos, creates a suspense in which the reader finds the occasion to pose new questions that pave the way for the narrator to attain his goals. This is a method of narration in which the narrator at the three levels of line , Ghazal and Ghazaliāt, shapes different degrees of suspense that move towards different forms of taboo-breaking, but the tensions coming out of these suspenses, will decrease due to their interrelations, and consequently eliminates the perception of breaking taboos. The reader, in this way, will be finally directed towards one and the same philosophical or mystical meaningنظربازی در غزلیات سعدی نهتنها از منظر بسامد چشمگیر، که از نظر شیوههای اظهار هم متنوع است. تحقیقات پیشین عمدتاً با رویکردی محتوامحور و نگاهی عرفانی، به تبیین نظربازی پرداختهاند، اما لذت قرائت متنِ دربرگیرندۀ مفهوم نظربازی و نیز درک معنا یا معانی آن، در گرو کشف شیوۀ بیان راوی است. این نوشتار درصدد است تا نشان دهد که راوی غزلیات سعدی چگونه با ایجاد تصور تابوشکنی بهمثابه نوعی تعلیق، ابتدا مخاطب را دچار نوعی پرسه کرده، سپس به معنای دلخواه خود میرساند. نتیجه حاکی است که راوی غزل برای طرح معنایی فلسفی یا عرفانی درباب کنش نظربازی، با درجاتی از تعلیق در سه لایه از بافت کلامی- بیت، غزل و کل غزلیات- سه سطح روایت میسازد که مخاطب در هریک از این سطوح، ظاهراً با شکلی از تابوشکنی روبهرو میشود. اما تنش بهوجودآمده در هر سطح با توجه به بافت کلامی سطح بالا و یا در قیاس با هم، فروکش کرده، تصور تابوشکنی منتفی میشود. درنهایت مخاطب به سوی معنایی واحد یا غالب - اعم از فلسفی یا عرفانی- سوق داده میشود.https://adab.guilan.ac.ir/article_471_0f7bf683ff94307b1fcf0f8c062748ee.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-802772620140701A Feministic Criticism of The Dog and the Long Winter by Shahrnoosh Pārsipoorنقد فمینیستی رمان سگ و زمستان بلند7394475FAرضاصادقی شهپرراضیهحجارJournal Article19700101Feminism, in its socio-political and literary aspects, emerged because of the degradation of women in patriarchal societies. Attempts of the women in search of their civil rights and emancipation since 1960’s deeply influenced many literary works which tried to display the feminine experience and emotions. Shahrnoosh Pārsipoor, in her The Dog and the Long winter, depicts the various aspects of women struggle with the dominant patriarchal culture in Iran. This struggle and its different manifestations in the novel will be discussed in this articleظهور جنبش فمینیسم، چه در عرصة سیاست و اجتماع و چه در حوزة ادبیات، نتیجة کماهمیت تلقی شدن زنان در جامعة مردسالار بود. این جنبش با اندیشة برابریطلبی، آزادیخواهی و احقاق حقوق زنان، از اواخر دهة 1960 به این سو، به صورت جدی در ادبیات و نقد ادبی رایج شد و تأثیر قابل توجهی بر جهتگیری تفکر انتقادی در برخورد با ادبیات گذشته و نیز خلق آثار ادبی جدید بهویژه از سوی زنان نهاد. بررسی تصاویر زنان در آثار ادبی و نیز بازتاب تجربهها و عواطف زنانه در نوشتههای زنان، از موضوعات مهمِ نقد فمینیستی است. از داستاننویسانِ زنِ ایرانی، شهرنوش پارسیپور در داستانهایش، بهویژه در رمان سگ و زمستان بلند، توجه عمدهای به مسائل زنان دارد. اعتراض نویسنده به وضع زنان در جامعه، توجه به تجربهها و احساسات زنانه و ستیز با مردسالاری، از ویژگیهای برجستة این رمان است. نگارندگان در این مقاله به نقد این رمان از منظر نظریههای ادبی فمینیسم پرداختهاند.https://adab.guilan.ac.ir/article_475_f92de176ca8f1404134f3662283a1023.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-802772620140701A Study of the Factors Affecting on Narrative Tempo in Shāzde Ehtejābبررسی عوامل مؤثر بر شتاب روایت در رمان شازدهاحتجاب2548472FAسعیدحسام پورناهیددهقانیJournal Article19700101To measure the narrative tempo, Gerard Genette, the outstanding theoretician who focused on the role of Time in narratives, divided the number of the pages in a novel by the chronological time represented in the text. In Shāzde Ehtejāb of Hooshang Golshiri, movement of time is very slow chronologically but so fast in the minds of the characters. In the outer levels, where the chronological time is more at work, the movement slows down which is in accord with Genette’s suggested patterns. Whether we take the whole life, or just the last night of prince’s living as the narrative focal point, there will be no change in the existence of the factors that accelerate or decelerate time, but the narrative tempo will change, and in fact it will increase in the former and decrease in the latter.ژرار ژنت را میتوان بزرگترین نظریهپرداز در زمینة بررسی «زمان در روایت» دانست. ژنت برای سنجش شتاب روایت، شمار صفحات رمان را بر زمان تقویمی بازنماییشده در متن تقسیم میکند و نتیجه را معیار بررسی قرار میدهد. زمان در شازدهاحتجاب گلشیری پیشروی بسیار کندی دارد، اما در ذهن شازده و دیگر شخصیتهای آن، با شتابی وصفناپذیر در حال پیشروی و پسروی است. در لایة بیرونی رمان که زمان تقویمی بازتاب بیشتری دارد، میتوان پیشروی کندی در زمان داستان احساس کرد که با الگوی ژنت همخوانی دارد. در بررسی شتاب روایت در این رمان، چه همة زندگی شازده را خط اصلی روایت بدانیم و چه شب پایانی زندگی او را خط اصلی و دیگر بخشهای رمان را گذشتهنگری بشماریم، عوامل کاهنده و افزایندة شتاب روایت یکسان است؛ اما با هریک از این دو رویکرد، اندازۀ تأثیرگذاری این عوامل دگرگون میشود. شتاب روایت در رویکرد نخست، بسیار تند و در دوم، بسیار کند است.https://adab.guilan.ac.ir/article_472_77a304171919200f677fbf3c3faa1676.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-802772620140701Symbolic Birth and Heroic Faith in Legends and Mythتقدیرِ قهرمان شدن با تولدِ نمادین در اسطوره و افسانه95117476FAمحمدشکراییJournal Article19700101A deep study of mythology, legends and psychology proves that how interwoven are the elements used in these three areas. Symbolic birth is a recurrent theme in Hero archetype, in which cosmic elements support the child born symbolically. The essential task of the archetype is to support the hero to take all steps necessary to accomplish his work. Symbolic birth can be seen in all cultures, and Rostam, Zāl, Sām, Jesus, Buddha, are just some examples. This article, through adopting a descriptive and analytical method, shows that the different ways of symbolic birth manifest the heroic faith of the protagonistsکندوکاو در روشهای درهمتنیدۀ اسطوره، افسانه و روانشناسی بسیاری از لایههای پنهان و ناخودآگاه موجود در اسطورهها و افسانهها را برای ما آشکار میکند. تولدِ نمادین یکی از بُنمایههای مکرر است که در کهنالگوی قهرمان اتفاق میافتد. در این بنمایه شاهدیم که چگونه عناصر کیهانی کودکی را که به شکلی نمادین متولد شده، پشتیبانی میکنند. کار اصلی کهنالگوی قهرمان، آمادهساختن قهرمان برای پذیرش تکالیف بزرگ و تحمل بحران-های بزرگ روحی و به انجام رساندن رسالتی است که پیش از تولد برای او تعیین شدهاست. از اینرو، در اسطورهها و افسانههای ملل مختلف میتوان شاهد این تولد نمادین بود. رستم، زال، سام، ایزد مهر، حضرت مسیح (ع)، بودا و بسیاری دیگر تولدی نمادین دارند. در این جستار در پی آنیم که با روشی توصیفی- تحلیلی نشان دهیم که گونههای متفاوت تولد نمادین در اسطورهها و افسانهها با نمادپردازیهای مختلف بیانگر تقدیر قهرمانی هستند.https://adab.guilan.ac.ir/article_476_e04c43ced38e92a28674c627bc98db7f.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-802772620140701Ghazzāli’s Viewpoint on Love Based on Cognitive Metaphor Theoryنگرش احمد غزّالی به عشق بربنیاد نظریة استعارة شناختی4971473FAابوالقاسمقوامزهرههاشمیJournal Article19700101Cognitive metaphor theory is an effective approach that studies the linguistic concepts by following the mappings which include source and target spheres. This article tries to examine the concept of “Love” in Savāneh-al Oshagh by Ghazzaāli. It starts with focusing on lexical elements that are characterized by their emotional sense, in order to discover their metaphorical networks and canonical metaphors, and recognize, finally, the viewpoint of the writer about the concept of love. The article concludes that Ghazzāli follows more the outlook of a devotee and ascetic than that of a lover.نظریۀ استعارة شناختی از دیدگاههای قابل توجه در زمینة تحقیقات زبانشناسی شناختی است که با توجه به نگاشتهای متشکل از دو قلمرو منبع و هدف، به بررسی و تحلیل مفاهیم انتزاعی مطرحشده در زبان میپردازد. هدف نگارندگان در این مقاله بررسی مفهوم «عشق» برپایة بازیابی عناصر واژگانی در قلمروهای حسی این مفهوم در رسالة سوانح العشّاق خواجه احمد غزّالی (520 ق) به منظور مشخصکردن شبکههای استعاری و کشف استعارههای کانونی و اصلی این مفهوم و درنهایت رسیدن به دیدگاه نویسنده دربارة عشق بودهاست. نگارندگان با استفاده از نظریة استعارة شناختی به بررسی مفهوم عشق در متن فوق پرداخته و نشان دادهاند که دیدگاه غزّالی به عشق دیدگاهی زاهدانه و عابدانه است، نه عاشقانه.https://adab.guilan.ac.ir/article_473_5db5fadc8719694a1b431f456a5fd7e9.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-802772620140701An Analysis of Two Tragedies Sohrāb and Forood based on the Tragedy Mythos of Fryبررسی و تحلیل دو تراژدی سهراب و فرود بر پایۀ نظریۀ «میتوس تراژدی» فرای119145477FAمحمدایرانیسمیهبیگلریJournal Article19700101Northrop Fry, the literary critic, adopts an archetypal approach in his study of literature. In his Anatomy of Criticism, Fry examines the archetypes, structures, and characters of tragedy in order to build up his theory of Tragedy Mythos. This theory seems to be applicable to two tragedies of Shāhnāme, named Sohrāb, and Forood. The element which can be seen in all tragedies, according to Fry, is the inherent conflict between two sources of power which has its origin in the nature of tragedy. Sohrāb and Forood are two important tragic heroes who have been neglected to be academically studied because of the existence of some well-known characters such as Rostam, Key Khosro, and Toosنُرترُپ فرای از منتقدان ادبی اسطورهگراست که به ادبیات به دید صور نوعی مینگرد. فرای در کتاب تحلیل نقد در تبیین نظریۀ «میتوس تراژدی»، به بررسی صور نوعی، ساختار، شخصیتها و مراحل تراژدی میپردازد. در شاهنامه، دو داستان سهراب و فرود از بنمایههای قوی تراژیک برخوردارند. با توجه به مسائلی از قبیل صور نوعی، ساختار، شخصیتها و مراحل تراژیک این دو اثر، میتوان آنها را در کنار بزرگترین تراژدیهای جهان بهگونهای بررسی و تحلیل کرد که قابل تطبیق و بررسی با میتوس تراژدی فرای باشند. عنصر مشترک همۀ این تراژدیها تضاد و تقابل یا کشمکش دو منشأ قدرت برای اثبات خود و دفع دیگری است. این تقابل، ذاتی است و به ساختار و طبیعت تراژدی برمیگردد. سهراب و فرود، قهرمانان اصلی داستان تراژیک خود هستند، اما به دلیل تقابل با قهرمانان و شخصیتهای بزرگی چون رستم، کیخسرو و توس مورد توجه قرار نگرفتهاند.https://adab.guilan.ac.ir/article_477_0173888ca3e4f6dd3e8375cc1d2227e4.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-802772620140701Study of the Actants’ Reference in The Seven Adventures of Rostamبررسی ارجاع مشارکین در هفتخوان رستم147176478FAعباسعلیآهنگرمحمدامیرمشهدیستارهمجاهدی رضاییانJournal Article19700101Different languages take benefit of different referential ways to trace out the narrative actants. These ways include deletion of reference, implicit reference of verb inflexion, using unbounded pronouns such as personal pronouns and demonstratives, and complete noun phrases. The choice of each, reflects the intention of the writer in displaying the position of actants and emphasizing the function of some events. The present article follows Levinson’s model to determine various ways of actants’ reference, methods of introducing the major and minor references, and the manner of emphasis on actants in a story of Ferdowsi’s Shāhnāme (Book of Kings) entitled “The Seven Adventures of Rostam”. The findings of the article prove that verb inflexion and noun phrase play more important roles in displaying respectively the frequency of major and minor actants of reference. In addition, bounded pronouns have been remarkably used for referencing both major and minor actants.زبانها شیوههای گوناگونی از ارجاع را در نشاندادن مشارکین روایتها بهکار میگیرند. این شیوهها میتوانند شامل حذف کامل مرجع، ارجاع تلویحی به صورت تصریف فعلی، بهکارگیری ضمایر منفصل و در نهایت بهکارگیری گروه اسمی کامل باشند. این ابزارهای گفتمانی با نیت نویسنده در نشاندادن موقعیت مشارکین و تأکید بر وقایعی خاص مرتبطاند. پژوهش حاضر براساس الگوی لوینسون، فراوانی بهکارگیری شیوههای گوناگون ارجاع مشارکین، روشهای معرفی مشارکین اصلی و فرعی و همچنین چگونگی تأکید بر معرفی مشارکین داستان هفتخوان رستم را در شاهنامه بررسی و تحلیل میکند. براساس یافتههای این پژوهش، فراوانی ارجاع مشارک اصلی بیشتر با تصریف فعلی، و فراوانی ارجاع مشارک فرعی بیشتر با گروه اسمی در هفتخوان رستم مشاهده شدهاست. افزون بر این، ضمایر متصل نیز بهطور قابلملاحظهای برای ارجاع به مشارکین اصلی و فرعی بهکار رفتهاند.https://adab.guilan.ac.ir/article_478_11ce63673a3fa1ad29e3765fc9ab7287.pdf