دانشگاه گیلانادب پژوهی1735-80272620090701The Need for the Recension of Khâjoo's Ghazalsضرورت تصحیح انتقادی غزلهای خواجوی کرمانی730327FAمحمودعابدیJournal Article19700101Although a considerable number of Persian literary texts have been scientifically and critically edited by professors and researchers, there are many of these texts of which no authentic copy is at hand. One among all is Kamâlodin Mahmoud ebn-e Ali’s (known as Khâjooye Kermâni) poetic collection (Divān) which apart from possessing literary and cultural values, acts as a chain to connect the sonnets of Sa'di and Hâfiz, and an academically edited version of it is thus of great value.
This paper is an attempt to show that the corrections done on Khâjoo’s Divân (sonnets) suffer from a lot of drawbacks and errors which can be the result of non-methodical correction and probable shortcomings of the manuscripts. Furthermore, the frequency of misspellings and misprints has reduced the editors’ precision and credibility.هرچند بسیاری از متون ادبی ما به کوشش استادان و محققان و به شیوۀ علمی و انتقادی تصحیح شدهاند، امّا هنوز مجموعهای از آثار قدما را میشناسیم که به طبع انتقادی نرسیدهاند و صورت کاملاً قابل اعتمادی از آنها عرضه نشده است. از جملۀ این متون، دیوان کمالالدّین محمودبن علی مشهور به خواجوی کرمانی (م: 750) است که علاوه بر داشتن ارزشهای فراوان مستقل فرهنگی و ادبی، واسطۀ پیوند غزل سعدی و حافظ هم هست و بنابراین تصحیح دقیق و عرضۀ مطلوب آن فواید مضاعف دارد. نوشتۀ حاضر نشان میدهد که کوششهای انجام گرفته در تصحیح دیوان (غزلهای) خواجو تنها در حکم کاری مقدماتی است و کاستیها و خطاهای بسیاری در آن راه یافته است که غالباً ناشی از شیوۀ تصحیح و نقص احتمالی نسخههاست. گذشته از آن که فراوانی خطاخوانیها و غلطهای چاپی هم از میزان صحّت و اعتبار کار مصحح کاسته است.https://adab.guilan.ac.ir/article_327_48b2fa51ae852ef63913054db2d5773d.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-80272620090701The Narrators (Râvis) of Persian Poetryراویان شعر پارسی3154328FAعبداللهرادمردفرامرزآدینهJournal Article19700101One of the traditions of Persian poetry which has its origin in Sâmâni Literature and courtly poems, and dates back to Parthian Goosânism is narrating poetry. This tradition, being long-dated also in Arab Letters, has been the one way of transferring the literary reminiscence of the Pagan Arabs to Islamic Age. Narrating, by definition, has been the recounting of the poems by the sweet-singing narrators.
This article concerns with the tradition of narrating poems, its origins, name of the great narrators and their manners of performance, and finally the evolution of narrating. Meanwhile it names some researches done on the origin of narrating poems in Persian that reveal the ties between Persian and Arab traditions of narrating.از جمله سنتهای شعر پارسی که ریشه در ادبیات سامانی و شعر ستایشی و درباری دارد و حتی میتوان پیشینۀ آن را تا ادبیات پیش از اسلام و بهویژه آیین گوسانی پارتی نیز باز پس برد، روایت شعر است. در ادب عرب نیز روایت، پیشینهای دراز دارد و یگانه راهی بوده است که یادگارهای ادبی اعراب را از دورۀ جاهلی به روزگار اسلامی رسانیده است. روایت در پارسی، خوانده شدن شعر بر زبان راویان خوشآوازی بوده است که از سوی شاعر، عهدهدار گزارش سخن او بودهاند. در این مقاله پیشینۀ روایت شعر در ایران، زمینههای پیدایش آن، نامهای برجای مانده از راویان، کارکردهای آنان و سرانجام، دگرگونیهای راه یافته در مفهوم روایت بررسی شده است. در بخشی از مقاله نیز به پیشینۀ روایت در ادب عرب و پژوهش در سرچشمۀ روایت پارسی و پیوند آن با ادب عربی پرداخته شده است.https://adab.guilan.ac.ir/article_328_f4d74c12b568bdee25cb58ede8455cdd.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-80272620090701The Mythological Deep Structure in Rood-e Râviژرفساخت اسطورهای رمان رود راوی5585329FAتیمورمالمیرحسیناسدی جوزانیJournal Article19700101As Khosravi's most substantial work, Rood-e Râvi contains all of the author's characteristic skills of writing. Khosravi's conscious use of words to achieve a post-modernistic effect has given the novel a subtle narrative form. This article is intended to explore the basic elements of the novel by taking advantage of the post-structural approach of Roland Barthes. Rood-e Râvi, in its deep structure abolishes or violates time by such techniques as the conversion, denial-and-restoration, and reincarnation-and-reiteration of the characters. Meanwhile the form of the novel is in concert with these techniques since the author loses no chance to express the basic idea of opposing time, and the order of the episodes indicates a kind of anachronism which manifests the lack of harmony between the narrative time and the dramatic time.رود راوی مفصلترین اثر خسروی، و حاوی تمام مهارتهای اوست. اهمیتی که خسروی برای کلمه و کتابت قائل است و سبک پسامدرنی که به کمک کلمه ایجاد میکند سبب شده این رمان، ساختار روایتی پیچیده بیابد. برای دریافت اسباب این پیچیدگی و فهم و تحلیل متن، از روش پساساختاری رولان بارت استفاده کردهایم. ژرفساخت داستان، براندازی یا بیاعتبار کردن زمان است. نویسنده این اندیشه را در موضوعات و حوادثی چون تسعیر، تسلیب و ترمیم، و حلول و تکرار شخصیتها قرار داده، و در قالب کلمه و مکتوب بازآفریده است. نویسنده از هر عنصری برای تبیین اندیشة مقابله با زمان استفاده کرده است چنانکه ترتیب پیرفتها، ناهماهنگی زمان روایت با داستان، و زمان پریشی را نشان میدهد.https://adab.guilan.ac.ir/article_329_35601a3c2d02e8eb055cd0e35e5cb155.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-80272620090701The Metaphorical Origin of the Polysemic Perceptive Verbs in Persian: A Cognitive Semantic Approachخاستگاه استعاری افعال حسی چندمعنا در زبان فارسی از منظر معنیشناسی شناختی5585330FAمریم ساداتفیاضیعالیهکرد زعفرانلو کامبوزیاJournal Article19700101Up to the emergence of cognitive linguistics, metaphor was considered to be a mechanism of poetic imagination, thus, a literary concept. As the cognitive model developed, the function of metaphors in everyday conversation was brought into focus by linguists.
The question raised in this article is whether metaphor can be the source of polysemy in Persian perceptive verbs. Therefore a body of spoken and written data was collected from mass media, as well as from everyday talk. The research was conducted based on the hypothesis that “metaphor”, within the framework of cognitive semantics, is one of the reasons for polysemy. The hypothesis was confirmed through getting examined descriptively/inductively against the given data.
It must be said that the general aim of the article was to show that semantic developments can be systematically explained in terms of the semantic frames.تا پیش از پیدایش زبانشناسی شناختی، بسیاری از زبانشناسان، استعاره را روشی برای خیالپردازی شاعرانه میدانستند. به همین دلیل، «استعاره» غالباً مفهومی ادبی به شمار میرفت. لیکن با اشاعة الگوی شناختی، کارکرد استعاره در گفتمان روزمرۀ اهل زبان مورد توجه قرار گرفت.
پرسشی که در مقالۀ حاضر مطرح میشود این است که آیا «استعاره» میتواند باعث چندمعنایی در زبان فارسی شود یا نه. برای پاسخگویی به این پرسش، دادههای گفتاری و نوشتاری به کار رفته در اخبار و جراید، گردآوری شد و پژوهش بر پایۀ این فرضیه شکل گرفت که استعاره را در چارچوب معنیشناسی شناختی، میتوان یکی از خاستگاههای چندمعنایی دانست. پس از تجزیه و تحلیل دادهها، فرضیۀ پیشگفته مورد تأیید قرار گرفت. تحقیق به روش توصیفی- قیاسی صورت پذیرفت.
به طور کلی نگارندگان بر آناند تا نشان دهند که تغییرات معنایی را میتوان به شکلی نظاممند در ارتباط با قالبهای معنایی تبیین کرد.https://adab.guilan.ac.ir/article_330_f8312731d19e68d5be12912b83e81bc2.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-80272620090701Verb Roots ands Affixes in Tâti, Tâleshi and Gilaki Dialectsبررسی ریشه و مادة افعال در گویشهای تاتی، تالشی و گیلکی111132331FAمحرمرضایتی کیشهخالهجهاندوستسبزعلیپورJournal Article19700101In any language, roots and verb affixes constitute the most basic and important components of a language. The root is an element included in all the words of a lexical family and carries the basic meaning of those lexical items. A verb affix is an element added to the root to form a new meaning.
In many new Iranian dialects, verb affixes have been left almost unnoticed, and it will be possible, by the act of deriving roots, to clear up most of their structural and semantic ambiguities. Unlike the root, verb affixes can be easily identified and described. In many dialects, verb affixes act as the base of verb formation and are often derived from a limited number of roots.
Tâti, Tâleshi, and Gilaki dialects belong to North-western Iranian languages currently spoken along the coast of Caspian Sea. These dialects which enjoy many old linguistic elements have not been duly studied from a linguistic perspective. In the present paper, firstly the verb roots and affixes of Gilaki, Tâleshi and Tâti, as well as the way of their formation, are taken into consideration, then their relevant similarities and differences are investigated.ریشه و مادة افعال از مهمترین و اساسیترین قسمتهای هر زبان است. ریشه جزءِ بنیادی واژه است که میان لغتهای تشکیل دهندة یک خانوداة لغوی مشترک است و معنای اصلی آن لغتها را در بردارد و ماده از افزودن جزئی به ریشه ساخته میشود. با استخراج ریشهها میتوان بسیاری از مبهمات زبانهای ایرانی را در حوزة معنایی و دستوری گشود. مادههای فعلی، اساس ساخت فعلها را در گویشهای مختلف تشکیل میدهند و غالباً از تعدادی ریشة محدود مشتق شدهاند.
گویشهای تاتی، تالشی و گیلکی از گروه زبانهای ایرانی شمال غربیاند که در حاشیة دریای خزر رایجاند. در این گویشها بسیاری از عناصر زبانهای ایرانی دورة باستان و میانه حفظ شده است. در این مقاله ابتدا به ریشه و مادههای فعلی و چگونگی ساخت آنها در گویشهای مزبور میپردازیم، سپس وجوه تشابه و تفاوت آنها را در این حوزه با یکدیگر بررسی میکنیم.https://adab.guilan.ac.ir/article_331_c2dfaa723560ca59f34b2fc5083b8d87.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-80272620090701A Persian Poet, Mostly Acquainted with Shâhnâmehآشناترین شاعر ادب فارسی با شاهنامه133161332FAزیباسجّادآیدِنلوJournal Article19700101Ghâ'âni , for many reasons such as the acute attention to the Restoration poets of Khorâsâni Style, special interest to Shâhnâmeh in Ghâjâr era, residing in Khorâsân, and competing with Khâghâni has repeatedly made use of the proper names and themes of Shâhnâmeh in his eulogies, depicting natural environment, characterizing the beloved, giving an account of himself, as well as making symbols and accomplishing his didactic goals. The most important part of Ghâ'âni's national epic implications is his so called "unusual allusions" that distinguishes him from the other poets and originates from epics, literary books and story-tellings besides using Shâhnâmeh as the main source of reference. Scrutinizing the stories of Shâhnâmeh, taking advantage of allusions as a device to represent the dualities of the characters, making analogies between "The laudable" and the two characters in Shâhnâmeh who have one point of similarity, praising "The laudable" by compounding epic- mythical names, using the allusions of Shâhnâmeh in the envoy of the ode, are among the characteristics of Ghâ'âni's poetry.
A review of his poems indicates that Ghâ'âni, more than the other poets, benefited from Shâhnâmeh, and his knowledge of Persian epic is outstanding.قاآنی به دلایلی به کرّات از نامها و داستانهای شاهنامهای در شعر خویش بهره گرفته و این تلمیحات را برای مدح، توصیف طبیعت، معشوق و احوال خود، تمثیلسازی و بیان مقاصد تعلیمی به کار برده است. مهمترین بخش اشارات ملّی- پهلوانیِ قاآنی که موجب برتری وی بر سایر شاعران است، تلمیحات نادر اوست که از مآخذ متعدّدی مانند شاهنامه، منظومههای پهلوانی، متون تاریخی و ادبیِ دیگر و روایات نقّالی و شفاهی/ عامیانۀ زمان استفاده شده است. شماری از ویژگیهای تلمیحات شاهنامهایِ قاآنی عبارت است از: دقّت در جزئیّات داستانهای شاهنامه، رعایت جادوی مجاورت، تقابل ویژگیهای یک شخص با خود او در ساختار تلمیح، تشبیه ممدوح به دو شخصیّت شاهنامهای با وجهشبهی واحد، ستایش ممدوح با ترکیبِ دو نام شاهنامهای، و ... او افزون بر روایات شاهنامه به نام و نکتههایی از سرگذشت فردوسی نیز اشاره کرده است.
قاآنی به گواهی شواهد متنوّع و فراوان دیوانش پرتوجّهترین شاعر ادب فارسی به شاهنامه است و بیش از سخنوران دیگر توانسته تسلّط خیرهکنندۀ خود را بر روایات ملّی- پهلوانی ایران، در شعر خویش عرضه کند.https://adab.guilan.ac.ir/article_332_f0317e2d8bcb1f6c02ecf6068d8fd713.pdfدانشگاه گیلانادب پژوهی1735-80272620090701A Narratological Criticism of Three Short Stories by Nâder Ebrâhimiنقد روایتشناختی سه داستان کوتاه نادر ابراهیمی163178333FAمهیارعلویمقدّمسوسنپورشهرامJournal Article19700101Narrative as the interaction of literary text elements is a focal point in the literary theory. Narratology deals with the various manners of narrating events, as well as the analysis of the narrative literature such as novel, short story and epic. A deep understanding of narration can be a help to the critic to analyse the story and its elements; meanwhile it helps the writer to be more creative. Researchers, through narratology, discover the semiotic interrelations in the text.
This article intends, through focusing on three short stories of Nâder Ebrâhimi entitled "A House Belonged to Night", "Curse", and "Sound that Echoes", to provide the reader with a better interpretation of the text which is hardly attained by a hypothetical reading.روایت را میتوان همچون جنبههای درهم بافتهای از متن و اثر ادبی به شمارآورد که به همراه زبان، یکی از مهمترین حوزههای نظریۀ ادبی به شمار میرود. روایتشناسی، در بارۀ شیوههای مختلف بیان رویدادها و تحلیل ادبیات روایی نظیر رمان، داستان کوتاه و حماسه به بحث میپردازد. هر کدام از این شیوهها، متن ادبی را از زاویهای خاص بررسی میکند. شناخت روایت به منتقد، در نقد و تحلیل داستان و عناصر داستانی و نیز به آفرینندۀ داستان در فرایند آفرینش داستان کمک میکند. پژوهشگران از راه روایتشناسی داستان، ساختار و مناسبات درونی نشانهها را در متن باز مییابند.
در این مقاله کوشیده شده است به بررسی روایت در سه داستان کوتاه نادر ابراهیمی (خانهای برای شب، دشنام و صدا که میپیچد) و مسائلی را که در خواندن داستان اهمیّت دارند، امّا از جهتی به قدری آشکارند که گاه دیده نمیشوند، پرداخته شود؛ درک شیوههایی که ما را به برداشتی تازه و نو از داستان میرساند و ارائۀ تفسیری بهتر از داستان که بهسادگی از روساخت متن، قابل درک نیست.https://adab.guilan.ac.ir/article_333_bd0f3d11cbf3804c42e1f64c0eb90087.pdf