دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 1 1 2007 04 01 Critical Discourse Analysis and Literature تحلیل گفتمان انتقادی و ادبیات 17 27 290 FA فردوس آقاگل زاده Journal Article 1970 01 01 This article is an attempt to indicate the relationship among critical discourse analysis, linguistic criticism and literary text studies. Interactional processes, apart from making use of media, political, social and philosophical studies, take benefit of the literary texts. Literature can be an appropriate setting to communicate ideology, therefore it is a critical device and should be analysed as such. Critical discourse analysts believe that producing, reading and analyzing a text depends on macro and micro contexts of socio- cultural situations. As a result the literary texts and literary analyses are the products of these particular contexts. تحلیل گفتمان انتقادی و نقد زبان شناختی با ادبیات از طریق مطالعات تحلیل متون ادبی، سبک شناسی و نقد ادبی مرتبط است. تحلیل گران گفتمان انتقادی بر این باورند که متون ادبی نیز مانند سایر متون در خدمت ارتباط اند. از این رو آنها را نیز می توان با نگرش و روش انتقادی تحلیل نمود. تاریخ، ساختارهای اجتماعی و ایدئولوژی در نقد زبان شناختی از منابع اصلی دانش به شمار می روند و تحلیل گرانِ رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی معتقدند که تولید، فهم، خوانش و تحلیل متون به عواملی همچون بافت خرد و کلان اعم از مسائل فلسفی، تاریخی، سیاسی، جامعه شناختی، ایدئولوژیکی و گفتمان وابسته است؛ چرا که رابطه بین مردم و جامعه به صورت تصادفی و دلبخواهی نیست بلکه توسط نهادهای اجتماعی و دیگر عوامل دخیل در گفتمان تعیین می شود و ادبیات و متون ادبی هر دوره نیز در بافت خاصی تولید، تحلیل و تفسیر می گردد. در این راستا زبان شناسان انتقادی همچون فاولر الگوهایی برای تحلیل، تفسیر و نقد متون ادبی ارائه نموده اند. در نگاه تحلیل گران گفتمان انتقادی ادبیات به مثابه زبان و گفتمان است. https://adab.guilan.ac.ir/article_290_bfb837d775dd201cbb0936f9f63ad213.pdf