دانشگاه گیلان ادب پژوهی 1735-8027 9 34 2015 11 22 Structural Classification of Contemporary Short Poems طبقه‌بندی ساختاری گونه‌های شعر کوتاه معاصر 9 31 1784 FA سوسن جبری دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی کرمانشاه حمید باقری فارسانی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی‌کرمانشاه Journal Article 2016 07 21 Concise Writing is an important style in contemporary literature. In Western countries, this trend originated from <em>haiku</em> and minimalism, but in Persian poetry it has a long history and various forms. The earliest form can be seen in <em>Gāhān</em> in which each stanza stands by itself. A number of short poems can be traced in Manichean and Sassanid periods as well as in early centuries after <em>Hijrah</em>. This long history and great variety has made it difficult to classify the short poems. This article through explaining different point of views on short poems, introduces a kind of classification that falls into three groups: First, those poems like closed couplet, tetrastich, quatrain, and fragment; Second, the unprecedented poems such as <em>now-khosravāni </em>and <em>seh-gāni</em>; and Third, the poems in free forms like sketches and the unconventionals. کوتاه‌سرایی از جریان‌های مهم ادبی دنیای معاصر است. این جریان در غرب، تحت تأثیر هایکوی ژاپنی و جنبش کمینه‌گرایی شکل گرفت و به عنوان ژانر ادبی هایکوسرایی شهرت یافت، اما در شعر فارسی با پیشینه‌ای کهن و متفاوت، محدود به یک ساختار و گونه نیست و گونه‌های فراوانی را در بر می‌گیرد. در ادبیات ما پیشینه مکتوب و موجود کوتاه‌سرایی به گاهان می‌رسد، که هر بند آن‌ برای خود ساختاری کامل و مستقل دارد. از مانویان و دورۀ ساسانیان و سده‌های نخستین هجری نیز شواهدی از کوتاه‌سرایی باقی مانده‌است. به سبب همین پیشینه و گستردگی کوتاه‌سرایی، در توصیف و تعریف و طبقه‌بندی گونه‌های آن سازگاری دیده نمی­شود. در این پژوهش دیدگاه‌های گوناگون دربارۀ شعر کوتاه بررسی می­شود. سپس با توجه به ویژگی‌ها و پیشینه، این طبقه‌بندی برای گونه‌های مختلف کوتاه‌سرایی پیشنهاد می­شود: گروه نخست: گونه‌هایی با برخورداری از پیشینۀ سنتی چون: مفرد، دوبیتی، رباعی و قطعۀ کوتاه. گروه دوم: گونه­های نو و بدون­پیشینه چون؛ نوخسروانی و سه‌گانی. گروه سوم: فرم‌های آزاد چون: طرح، فرانو. https://adab.guilan.ac.ir/article_1784_1b167cee0aef20d26e7d6fc01bfb27a9.pdf